Rozdział 3

'Ciekawe jacy oni będą.' - pomyślałam, gdy do klasy weszła jakaś dziewczyna, a za nią chłopak.
- To Destiny i Tom. Destiny proszę, usiądź koło Kate. - powiedziała nauczycielka wskazując miejsce obok mnie. - A ty Tom, za dziewczynkami. - Hej. - powiedziała cicho Destiny siadają koło mnie.
- Cześć. - odpowiedziałam jej.
- Kate - kontunuowała nauczycielka. - jeśli mogę cię prosić, oprowadź Destiny po szkole i powiedz jej gdzie znajduję się jaka sala.
- Oczywiście, nie ma problemu. Toma też oprowadzić ? - spytałam.
- Nie trzeba. Mike, ty oprowadzisz Toma. - zarządziła.
- O jezu.. Nie chcę mi się. Niech to zrobi Kate.
- Kate.. - zaczęła.
- Tak, bez problemu. - powiedziałam.
Zawdzwonił dzwonek na przerwę. Zarzuciłam plecak na ramię i razem z Destiny i Tomem wyszłam z klasy.
- Więc.. Czemu się tu przenieśliście ? - spytałam.
- Moją szkolę zburzyli i musiałem przenieść się gdzieś indziej. - powiedział Tom.
- A ja po prostu nie mogłam wytrzymać z moją klasą. Wszyscy piją, palą, więc zdecydowałam się tu przenieść.
Przez całą przerwę rozmawialiśmy i się śmialiśmy. Dowiedziałam się, że oboje mieszkają blisko mnie, ale rzadko wychodzą i dlatego ich nie znam. Tak się zagadaliśmy, że zdążyłam im pokazać tylko połowę szkoły. Naprawdę bardzo ich polubiłam. Chociaż i tak ta przyjaźń długo nie potrwa, bo jak się dowiedzą, że słucham 1D to mnie zostawią tak, jak Jen i Josh. Może się nie dowiedzą, ale znając moich znajomych powiedzą im to pewnie na następnej przerwie. No trudno, koniec zamyślania się, muszę skupić się na lekcji. Na szczęście za niedługo koniec.
W końcu zadzwonił dzwonek. Przerwę spędziłam oczywiście z Destiny i Tomem. Oprowadziłam ich po całej szkole oraz dowiedziałam się dużo o nich. Ku mojejmu zdziwieniu Ash nie powiedziała im o niczym dotyczącym mnie, w ogóle z nimi nie rozmawiała. Pewnie czeka, aż się z nimi zaprzyjaźnię, tak jak to było z Joshem i Jennifer, a później oni też mnie zostawią. Muszę im to powiedzieć zanim ona to zrobi. Ale teraz to
chyba nienajlepszy moment. Ledwo się z nimi zaprzyjaźniłam i nie chcę już tego zepsuć. Dzień minął mi bardzo dobrze. Wszystkie przerwy spędziłam z Des i Tomem.
Minął tydzień od przyjścia do szoły Destiny i Toma. Z dnia na dzień zauważałam, że Des jest coraz bardziej smutna. Każdy ma czasem gorsze dni, więc zbytnio się tym nie przejęłam. Minął miesiąc. Na tawrzy Des nie widywałam już tego pięknego, szczerego uśmiechu. Zaczęłam się martwić. Pewnego dnia, gdy wracałam ze szkoły tylko z nią, bo Toma nie było, spytałam :
- Des.. Wydajesz się ostatnio bardzo smutna. Martwi cię coś ? Mi możesz powiedzieć wszystko.
- To nic takiego. - odpowiedziała.
- Des.. Przecież widzę. Nie okłamuj mnie.
- Kate, nie chcę o tym teraz rozmawiać.
- Dobrze, to może przyjdziesz do mnie o 18 to porozmawiamy ?
- Ehh.. Dobra. Do 18. Pa. - powiedziała przytulając mnie. Pożegnałyśmy się i poszłyśmy do swoich domów. Zjadłam obiad i zrobiłam zadanie. Była 17. Została jeszcze godzina do przyjścia Des, więc weszłam na twittera. Szybko zleciało to 60 minut. Po chwili usłyszałam dzwonek do drzwi. Otworzyłam, a w progu stała Destiny. Wpuściłam ją do domu. Poszłyśmy na górę do mojego pokoju.
- Chcesz coś pić ? - spytałam.
- Chętnie. - odpowiedziała.
Wzięłam szklanki i nalałam nam soku.
- Więc... - zaczęłam.
- Przemyślałam wszystko. - przerwała mi Destiny. - I postanowiłam ci powiedzieć. Obiecaj mi tylko, że to nic nie zmieni i mnie nie zostawisz, okej ?
- Nigdy w życiu. - powiedziałam bez namysłu.
- Więc.. Ja...

Przepraszam, że musieliście tyle czekać.

Dziękuje za wszystkie komentarze pod 2 rozdziałem. :*

CZYTASZ=KOMENTUJESZ

Piszcie szczere opinie ! <3
I przepraszam, że rozdział trochę mało z 1D, ale brak weny. Kolejne będą lepsze, a zaniedługo chłopcy się pojawią, 'we własnej osobie' xd